W ramach istotnej zmiany polityki rząd Nowej Zelandii ogłosił wstrzymanie wydawania nowych recept na blokery dojrzewania dla młodych osób z dysforią płciową, obowiązujące od 19 grudnia 2024 r., do czasu uzyskania wyników zakrojonego na szeroką skalę badania klinicznego w Wielkiej Brytanii, które mają być dostępne w 2031 r. Minister zdrowia Simeon Brown oświadczył, że rząd przyjął to ostrożne podejście ze względu na „niepewne dowody” dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności tych leków w leczeniu dysforii płciowej.
Decyzja ta centralizuje usługi związane z problematyką płci u młodzieży w krajowym centrum online, kładąc nacisk na metody leczenia, które są „klinicznie uzasadnione i leżą w najlepszym interesie młodej osoby”, nie zakłócając przy tym bieżącej opieki. Działanie to jest zgodne z brytyjskim raportem Cass Review, czteroletnim dochodzeniem NHS prowadzonym przez pediatrę dr Hilary Cass, która stwierdziła, że baza dowodowa dla medycyny afirmującej płeć jest „wyjątkowo słaba” i skrytykowała błędną interpretację wyników badań. W odpowiedzi brytyjska National Health Service wstrzymała rutynowy dostęp do blokerów dojrzewania dla nowych pacjentów i rozpoczęła formalne badanie nad ich bezpieczeństwem i skutecznością, które ma się zakończyć w 2031 r.
Ministerstwo Zdrowia Nowej Zelandii powtórzyło te obawy w raporcie z 2023 r., powołując się na „brak wysokiej jakości dowodów” na korzyści lub ryzyko związane z analogami hormonu uwalniającego gonadotropinę w leczeniu dysforii płciowej. Podobne ograniczenia zostały wprowadzone w Szwecji, Finlandii i Norwegii w związku z rosnącą międzynarodową kontrolą. Partnerzy koalicyjni New Zealand First i ACT z zadowoleniem przyjęli wstrzymanie, traktując to jako spełnienie obietnic wyborczych. Lider New Zealand First, Winston Peters, nazwał to „zdroworozsądkowym rozwiązaniem, aby wstrzymać stosowanie tych niepotwierdzonych i potencjalnie szkodliwych leków dla dzieci, dopóki nie ocenimy wyników badań klinicznych w Wielkiej Brytanii”. Karen Chhour z ACT uznała to za zwycięstwo „nauki, dowodów i bezpieczeństwa dzieci”, dodając, że młodzi ludzie powinni być wspierani „w akceptacji siebie, a nie zmienianiu się za pomocą eksperymentalnych leków”. Polityka ta odzwierciedla szersze dążenie do opieki opartej na dowodach w opiece zdrowotnej dla młodzieży transpłciowej.
Przegląd Cass spolaryzował globalną dyskusję na temat opieki nad młodzieżą transpłciową, przy czym zwolennicy opowiadają się za rygorystycznymi standardami dowodowymi, a krytycy argumentują, że umniejsza on szkody wynikające z odmowy leczenia. Wstrzymanie w Nowej Zelandii, które hamuje estrogen i testosteron, aby opóźnić dojrzewanie, podkreśla napięcia między ochroną dzieci a dostępem do opieki afirmującej. W miarę postępu brytyjskiego badania, decyzja ta może wpłynąć na międzynarodowe polityki, potencjalnie zmieniając sposób, w jaki rządy równoważą pojawiające się dowody z potrzebami młodzieży o zróżnicowanej płci.
Dyskusja na temat tego post